Μια γιορτή που σε παίρνει μαζί της
Η φετινή εκδήλωση στη Σκύρο ήταν για ακόμη μια φορά μια εμπειρία που δεν περιγράφεται εύκολα. Ζεστή φιλοξενία, χαμόγελα, μουσικές που σε σηκώνουν από τη θέση σου και άνθρωποι που αγαπούν πραγματικά την παράδοση. Από την πρώτη στιγμή ένιωσα πως δεν φωτογράφιζα απλώς ένα γεγονός, αλλά συμμετείχα σε μια μεγάλη παρέα που γιόρταζε με την καρδιά της.
Και επειδή κάθε χρόνο η παρέα μεγαλώνει, αν είστε σύλλογος που θέλει να ζήσει αυτή τη μοναδική εμπειρία, να γνωρίσει κόσμο, να χορέψει, να γελάσει και να γίνει μέρος αυτής της όμορφης τρέλας… η Σκύρος σας περιμένει. Δηλώστε συμμετοχή και ελάτε να γράψουμε μαζί τις επόμενες ιστορίες.
Τι τράβηξα και φέτος!
Για τις φετινές λήψεις αποφάσισα να αφήσω στην άκρη την «ασφάλεια» και να ρισκάρω κάτι πιο τολμηρό με αργό συγχρονισμό φλας. Μια τεχνική που αφήνει την κίνηση να ζωγραφίσει το καρέ πριν παγώσει η στιγμή. Το ρίσκο; Μεγάλο. Η ανταμοιβή; Ακόμη μεγαλύτερη. Οι χοροί, τα βήματα, τα γέλια, οι στροφές των φορεσιών, όλα απέκτησαν μια ενέργεια που δεν μπορείς να τη σκηνοθετήσεις.
Αν και σε κάποιους μπορεί να φανεί περίεργο με την πρώτη ματιά, Είναι ωστόσο από αυτές τις φορές που λες «ας το κάνω» και τελικά χαμογελάς μόνος σου όταν βλέπεις το αποτέλεσμα.
Ο ενθουσιασμός πριν τη σκηνή
Πριν ανέβουν στη σκηνή, πριν αρχίσουν οι χοροί και τα χειροκροτήματα, υπάρχει μια άλλη πλευρά που πάντα με μαγεύει: η προετοιμασία. Μικρές κουβέντες, πειράγματα, δέσιμο φορεσιών, τελευταίες διορθώσεις στα μανίκια, χαλαρή διάθεση και εκείνη η όμορφη ανυπομονησία που δεν κρύβεται.
Μερικές επιλεγμένες φωτογραφίες, αυθόρμητες, αληθινές, χωρίς πόζες. Στιγμές που δεν τις σκηνοθετείς απλώς τις πιάνεις πριν χαθούν από την προετοιμασία και την περατζάδα στα στενά πριν την εκδήλωση.
Όταν έχεις μοντελικό DNA
Υπάρχουν πάντα κάποιοι που έχουν στο αίμα του μοντελικό DNA. Το βλέμμα που λέει «ναι, σε είδα», το μισό χαμόγελο που μοιάζει έτοιμο για εξώφυλλο, η άνεση που δεν διδάσκεται. Ε, φέτος είχαμε αρκετούς. Μια μικρή ενότητα με πονηρά βλέμματα που μάλλον θέλανε να μου πούμε να μην τους αφήσω σε παράπονο… Εεε λοιπόν, δεν τους άφησα!
Εκεί που η νύχτα γίνεται παρέα
Το Σάββατο το βράδυ η Χώρα της Σκύρου μεταμορφώνεται. Τα στενά γεμίζουν μουσικές, φωνές, παρέες που μπλέκονται μεταξύ τους, χορούς που ξεκινούν αυθόρμητα και μια διάθεση που την ζεις 100%
Χρώματα, κίνηση, χαμόγελα, αγκαλιές, φίλοι που έγιναν φίλοι εκείνη τη στιγμή. Η ενέργεια της νύχτας όπως ακριβώς ήταν: ζωντανή, έντονη και γεμάτη χαρά..
Κλείνοντας, θέλω απλώς να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλους όσους με άφησαν να μπω για λίγο στον κύκλο τους. Κάθε χαμόγελο, κάθε κουβέντα, κάθε μικρή στιγμή που μοιραστήκαμε, έκανε αυτή τη δουλειά πιο όμορφη απ’ όσο ήδη είναι. Φεύγω κάθε φορά από τη Σκύρο λίγο πιο γεμάτος και αυτό για μένα είναι το μεγαλύτερο δώρο.
Σύντομα θα έχετε και το υπόλοιπο υλικό της εκδήλωσης, ελπίζω να σας αρέσουν…
Και επειδή ο κόσμος είναι μικρός… “Καλή Αντάμωση”